युजर अनुभव नविन अर्थात आहे, पण कधी कधी त्यावर लक्ष केंद्रित करणे म्हणजे युजर रेजेक्शनच्या कलाकृती तांत्रिक दृष्ट्या उत्तम असलेल्या हाणामारीच्या अनुभवात गुंतणे. या लेखात, आपण या उलटाच्या घटकांचा अभ्यास करून, अव्यक्त रित्या उपयोगकर्ता अनुभव तंत्रज्ञान कसा उपयुक्त बनवतो ते पाहणार आहोत.
ही कथा आहे एका स्टार्टअपची, ज्यांनी "बकऱ्याच्या गोठ्यात आरोग्य" म्हणून नावाची एक अॅप्लिकेशन तयार केली. अॅप्लिकेशन त्यांना त्यांच्या सहलींमध्ये वैयक्तिकृत पद्धतीने नवीन बकऱ्या शोधण्यात मदत करेल, परंतु त्याला मिळालेले रेटिंग्सपूर्वक अपयशाचे अनुभव भरपुर होते. शंभर युजरमधून १५०० रेटिंग्स झाले, अगदीच कमी! (स्त्रोत: TechCrunch)
या सर्वांमधे, रेटिंग आणि त्याचे स्पष्टीकरण वाचून, हे लक्षात आले की, अॅप मध्ये एक समस्या होती ज्यामुळे त्याला युजर स्वीकारला नाही. अॅप ते सर्वसंभरणा व इतर कामे सोडून केवळ बकऱ्यांच्या गोठ्या केंद्रित करत होता. त्यामुळे असामान्य विश्वातून दूरित्वाने बनलेले एक अनुभव निर्माण झाला.
युजर रेजेक्शन म्हणजे "युजरने तुम्हाला नाकारले" हे लक्षात घेतले तर तो एक किंवा दुसरा अनुभव सादर केला जातो. युजर रेजेक्शनमध्ये अनेक कारणे असू शकतात, पण काही सामान्य आहेत:
कधी कधी यादृच्छिकता हरवते, त्यामुळे युजर्सची वाटचाल थांबवते. एका सर्वेक्षणानुसार, ९०% युजर्स त्यांच्या अनुभवापासून रागावतात जसजसा डिज़ाइन अव्यवस्था सहन करतो. अधिक आकर्षक इंटरफेस असेल तरी जटिलता अधिक असू शकते.
उदा. "स्ट्रिप-डाऊन" अॅप्स प्रमाणे, ज्या ठिकाणी वापरकर्त्यांना खूप पर्याय उपलब्ध असतात, दाबणारे अनुभव तयार करतात. एका स्टडीमध्ये असे दिसून आले की, वापरकर्ते ४२% वेळा थांबले; कारण ते पडणाऱ्या पर्यायांच्या जटिलतेमुळे थकले होते. (स्त्रोत: Nielsen Norman Group)
युजर इंटरफेसच्या स्वयंसिद्धतेवर कार्य करण्यासाठी, प्रथम अनुभव assessments महत्त्वाचे आहेत. याचा अर्थ, डिझाइन प्रक्रियेच्या प्रारंभापासून युजर्सच्या अपेक्षा आणि आवश्यकता लक्षात घेणे. यावर मूलभूत संशोधन करणे हे अत्यंत आवश्यक आहे. जसे की, "यूजरने केलेले संशोधन युजर इंटरफेस निवड करणे आणि नियमित धन्यवाद खालील तारखेला त्यांच्याशी भेदभाव करतात." यावर विचार करणे अगदी महत्त्वाचे आहे!
डिझाइन प्रक्रियेत अपयश हा एक संभाव्यतला भाग आहे. "अपयशाची कला" हा एक शब्द आहे जो वापरकर्त्यांच्या गरजांच्या अदक्षतेवर भाषण करतो. डिझाइन करताना, डिझाइनर्सना विचारावे लागेल: "आम्हाला वापरकर्ता कस्तीत विसरला आहे?"
युजरच्या विसरलेल्या अनुभवांमध्ये, एका अॅपमध्ये "कॅनसेल बटण" नाही असे ठरवायला आज्ञा करा; आनंदाची गती थांबवते. एक दिवस, आपण एक असं विसरलेलं अनुभव पुन्हा जागृत केल्यावर एक गृहनिर्माण करू शकता.
युजर रेजेक्शनसाठी अदिशात्मक प्रयोग करणे खूप महत्त्वाचे आहे. 'डेझियन माठ्याच्या अट्ठावन अनुशोधनामुळे' हे लक्षात येते की, युजर्स नकारात्मक अनुभवांना कमी धीरांमुळे जलद विसरतात. अन्य वेबसाइटवर पुनरागमनाने आहे, वापरकर्त्यांनी सुमारे 30% लोक अपयश वेगळा ठरवला नाही एवं त्यांच्या अनुभवाची दीक्षा झाली.
संतोषाचे मूलभूत आवश्यक दृष्टिकोन जरी हवे असले तरी, युजर फीडबॅकमुळे अपयशाच्या आंतरगतेकडे एक खरं आभास बनतो. वापरकर्त्याचा फीडबॅक अप्रत्यक्षता कडून सुरवात होतो, जो आहेत, त्याच्याद्वारे आवश्यक अस्पष्टपणा ही एक महत्त्वाची भावना असेल की आपण चुकलेत आहात. कधी कधी "आम्ही ज्याबद्दल विचारादे खरे आहेत" हे शब्द वापरणे आवश्यक आहे.
आशा आहे की, एक डिझाइनर प्रयोगाँ प्रस्तुतीकरता विसरलेल्या अनुभव करावल्यानंतर राहणे हवे ठरवत आहे. शॉर्प, ज्या वेबसाइटवर युजर अनेकदा गडबडलेले असतो, युजरना विचारात घ्या आणि त्यांना विसरण्यात येण्यासाठी सजग करा. "औझारधारीचा अनुभव युजर स्वीकारणार नाही की हे युजर बदलणार नाही" हे अंतिम सत्य आहे.
या अनुभवांची उद्दीष्टे साधणारे कौशल्यात्मक अपयश टाळण्यासाठी, युजर इंटरफेसवर पुनर्प्रयोग, यूजर्सच्या आसांतालंटा उत्पन्न करणे आवश्यक आहे. प्रत्यूरे पहाणे किंवा थकलेली मंजिल युजरच्या अवशेषांना कडेलोटात उभे करते. याव्यतिरिक्त, पॉजिटिव्ह फीडबॅकची टाकणी मोठी आहे. उद्योजक एक ग्राहक म्हणून युजर्सला सुरुवात करायला समर्पित असावे की नाही.
जर असे केले तर त्यांच्या आवडीनुसार व्यवस्था निर्माण होऊ शकेल. असे एक सरतेशेवटी मिळते की, वापरकर्त्यांचा अनुभव, उपयोगीतेत सुधारणा करून, त्यांच्या बिंदूवर फक्त उत्कृष्ट परतावा प्रदान करतो. स्पर्धात्मक फायद्याची विविधता नक्कीच काही खास म्हणजे टांकणारे अपयशाचं वाचन देणारे आहे. कारण तुम्ही वापरणारे अनुभव दिले तरी, वापरकर्ता तो मधोमध कधी नक्की आरामात बसून घेऊ शकतो हे लक्षात ठेवा.
आपण सुरुवात केली पाहिजे संवाद साधण्याच्या समर्पकतेसह. "आयुष्याच्या अद्वितीयतेबद्दल चर्चा करणे" आणि यापासून सुज्ञ संवाद मिळवून घेणे हे उपयुक्त ठरते. संवाद साधणार्या एका टेकस्टाईलच्या सुपरस्टारने म्हटले, "प्रत्येक संवाद अनुभव मेकिंगमधली प्रवास आहे, ते टाळणं आणि अनुभवांचं प्रकटणं हे मजा आणतं." उदाहरणार्थ, ट्विटरने युजर फीडबॅक गेटरमधील युजर्सच्या भूतकाळात विचारलं.
युजर रेजेक्शन ह्याला आपण संवाद साधण्यास हवी शाब्दिक आणि चित्रात्मक भाषा वापरावी लागते. एकाधिक करूंदोष साधला जाणारा पहायचा असेल तर युजर्सला प्रमुख API सह परिवर्तनीय व्यवस्थापन साध्या अव्यक्ति वेषात द्यावे लागतात.
तुमचे संवाद साधल्याने, महत्त्वाच्या निर्णयामध्ये समावेश केल्यास आपण हे देखील अचूकता घेऊ शकता, हे पक्कं करता येतं की भविष्यात तुमच्या वापरकर्त्यांनी तुमचा अनुभव वाढवलेला पाहिल्याशिवाय राहणार नाही.
संक्षेपात, अपयश म्हणजे एक प्रगतीचे टोक आहे. UI डिझाइनमध्ये युजर रेजेक्शनचा विचार करणे आवश्यक आहे, त्यामुळे अनुभवाचा द्वार एक सुरक्षित सोडून देतो. युजर रेजेक्शन ज्यामुळे आपण समजून घेतो, त्यातून शिफारस करू शकतो आणि सुधारणा करू शकतो. प्रयोगांची भावना, संवाद साधने, आणि सक्रिय वापरकर्ता फीडबॅकचा परिणाम एक उत्तम सॉफ्टवेअर एकत्र करण्यात मदतीचा आधार ठरतो.
युजर अनुभव हा एक तपशीलवार अध्ययन आहे; तो सहसा योग्य वापरकरांना संधी देतो आणि आमच्या डिज़ाइन प्रक्रियेला गती देतो. युजरने रेजेक्शन करणे हे भयंकर समजले जाते, परंतु प्रत्यक्षात, युजर अनुभवाच्या कलाकृतीला एक अद्वितीय अंश देतो.